گرگ بالان دیده

از گلستان جهان بوئیده ام میوه ها از شاخسارش چیده ام دیده ام از زشت و زیبای وجود هم زمین خوردم و هم بالیده ام رفته ام تا اوج هر خوب و بدی گاه گریان گاه هم خندیده ام ظلم بسیاری بمن شد ، من ولی چشم ها را بسته و بخشیده ام همنشین شعله بودم سالها اصطلاحاً گرگ بالان* دیده ام تن در آتش ، جان در آتش بودو من